Diario persoal (bueno, máis ou menos)

Moitas grazas a todos por vos preocupardes por min. Sei que o último post era bastante deprimente e depresivo, así que pensei que xa era hora de actualizar isto dunha vez. O día que escribín todo iso estaba de moral moi baixa (vamos, nivel do chan como mínimo), pero hai que comprendelo. Non é polo do acto de licenciatura, nin por que remate a carreira nin nada diso, é porque son capricornio e, tal e como todos saberedes, somos dos peores signos de todo o zodíaco: egoístas, egocéntricos, pechados, pouco sociables, apagados, agarrados ós cartos... e pesimistas. Recoñezo que desde sempre tentei evitar esas tendencias tan propias do meu signo zodiacal, pero hai veces que un non pode loitar co que leva dentro e, nunca mellor dito, a cabra sempre tira ó monte. Ben, agora xa sabedes por que a laranxa é a miña cor favorita: necesito ter cousas alegres preto para non caer na tristura propia de min.
E agora que xa me coñecedes un chisquiño máis deíxovos ata que volva ter tempo para actualizar isto, que non sei cando será, a verdade. Biquiñoooooooos... +